زبان بدن  و ژست دهی ماهرانه – آموزش ۳ نکته مهم برای بهبود عکاسی پرتره

شگفت انگیز است که جزئیات کوچک می توانند چه تاثیر بزرگی بر ظاهر یک عکس داشته باشند. هنگام گرفتن عکس های بی هوا یا کاندید، می توانید از زبان طبیعی بدن استفاده کنید. اما وقتی از سوژه هایی عکس می گیرید که می دانند شما حضور دارید و از وجود دوربین آگاهند چطور؟ اینجاست که ژست دهی ماهرانه با آگاهی از زبان بدن وارد عمل می شود. تنها با توجه دقیق به چند نکته انگشت شمار، نشانه های ظریفی را به بیننده منتقل می کنید. این سه نکته مهم نقش بزرگی در نحوه تفسیر معنای ژست یک شخص (سوژه عکاسی پرتره) دارند.

آگاهی از زبان بدن چطور می تواند به ژست دهی و بهبود عکس های پرتره شما کمک کند

دی لبینا: «اگر شما می خواهید یک عکاس پرتره باشید، درک زبان بدن تنها یک گزینه نیست، یک مهارت حیاتی است؛ به همان اندازه که تنفس برای یک خواننده، یا چشیدن برای یک آشپز حیاتی است. اگر آن را نادیده بگیرید، قادر به ایجاد مداوم پرتره های زیبا از افراد یا ایجاد یک تجربه جالب و سرگرم کننده برای آنها نخواهید بود».

مطالعه مقالات زیر می تواند در این زمینه به شما کمک کند:

۳ هک زبان بدن برای بهبود عکاسی

۷ گام برای ثبت حقیقت در پرتره های شما

زبان بدن در عکاسی: ۵ ژست رایجی که باید از آن ها اجتناب کرد

۳ موردی که باید در ژست دهی در نظر داشته باشیم

همانطور که روبرتو والنزوالا (Roberto Valenzuela) در کتابش با عنوان ژست دهی عالی تصویر (Picture Perfect Posing) مطرح کرده است، یک چک لیست سه تایی وجود دارد که هنگام ژست دهی به سوژه ها هنگام عکاسی پرتره باید در نظر داشته باشید. این موارد عبارتند از (کمی از نسخه روبرتو ساده تر شده است):

۱- چشم ها

۲- بینی

۳- قفسه سینه

تمام این موارد را می توان رو به سمت دوربین یا دور از آن قرار داد. بیایید چند ترکیب مختلف را که می توان تنها با جهت گیری این سه مورد (چشم ها، بینی و قفسه سینه) ایجاد کرد و آنچه که به بیننده با دیدن عکس و ژست سوژه یا مُدل برداشت خواهد کرد را بررسی کنیم.

۱ چشم ها، بینی، و قفسه سینه رو به سمت دوربین

این ظاهر یک پرتره سنتی است؛ سوژه از وجود دوربین آگاه است و با دوربین و بیننده ها ارتباط برقرار می کند.

نکته مهم: مغز ما طوری طراحی شده که در وهله اول به صورت ها و چشم ها نگاه می کند. اگر یک صورت در عکس شما وجود داشته باشد، به احتمال زیاد وزن بصری بیشتری نسبت به المان ها و عناصر دیگر صحنه خواهد داشت.

۲ چشم ها و بینی دور از دوربین، قفسه سینه به سمت دوربین

این بیشتر یک ژست مخصوص عکاسی مُد و فشن است. این نوع ژست دهی تمرکز بیننده را بیشتر به آنچه سوژه پوشیده جلب می کند تا خود سوژه. سوژه ای که به جایی دور نگاه می کند، شما را به دنیای خود دعوت نمی کند؛ و این شما را تشویق به برقراری ارتباط با او نمی کند. در عوض، تاکید بر روی لباس است، چون آن بخش از سوژه با دوربین «حرف می زند». اگر شما در حال عکاسی از لباس مدل هستید، این ترکیب خوبی است که باید مد نظر داشته باشید.

اما در پرتره های سبک زندگی و پرتره هایی که داستانی را نقل می کنند همین می تواند بیننده عکس را کنجکاو کند! سوژه به کجا نگاه می کرده؟ در چه فکری بوده؟ و این ها همه به کارگردانی عکاس بستگی دارند.

همچنین در عکس های واید یا باز تری که عکاس محیط پیرامون را نیز به تصویر کشیده، بیننده مسیر نگاه سوژه را دنبال خواهد کرد و عکاس می تواند از این فرصت برای هدایت چشم بیننده به نقطه ای دیگر استفاده کند.

۳ چشم ها، بینی، و قفسه سینه دور از دوربین

این یک روش برای شبیه سازی یک عکس کاندید یا بی هوا است و سوژه هیچ ارتباطی با دوربین ندارد. عکس های کاندید یا بی هوا به تصاویر بدون ژست گیری آگاهانه گفته می شود، گرفتن عکس بدون آمادگی قبلی سوژه. مثلا با سورپرایز یا غافلگیر کردن سوژه یا وقتی که در حرکت است. اگرچه ما به آنها ژست می دهیم، اما تصور می شود که یک لحظه طبیعی ثبت شده است. در اینجا یک مورد دیگر نیز وجود دارد که باید به آن توجه داشته باشید – حالت. عکاس می تواند چیزی به سوژه بگوید تا حالتی را از او بیرون بکشد، و این واقعا مفهوم «بی هوا» را تداعی می کند. همان سورپرایز کردن که اشاره کردیم.

نکته مهم: یکی از بهترین مواقع برای ثبت پرتره های بی هوا و عکس های بدون ژست، وقتی است که دیگران دارند عکس های رسمی می گیرند.

۴ چشم ها و بینی رو به سمت دوربین، قفسه سینه دور از دوربین

این نوع دیگر از یک پرتره سنتی است. وقتی چشم ها، بینی و قفسه سینه رو به دوربین باشند، ظاهر تصویر رسمی به نظر می رسد، اما این مورد راحت تر است. این یکی بیشتر حس سبک زندگی را دارد. در حالیکه آگاهی یک پرتره سنتی را دارد، اما کمی اینطور احساس می شود که سوژه غافلگیر شده است.

شما می توانید با استفاده از همین چک لیست، حتی اگر افراد بیشتری نیز در عکس وجود داشتند، ژست دهی ماهرانه و آگاهانه ای را کارگردانی نمایید. کافیست نکات ساده این جهت گیری ها و تاثیر آن ها بر چشم و ذهن بیننده را در نظر داشته باشید.